«Estamos pois ante un impoñente batolito granítico que espalla por un territorio duns dezaoito quilómetros de longo por sete de ancho, onde as forzas desatadas da natureza, traballando sobre o magma primixenio que asomou á superficie hai máis de trescentos millóns de anos, labraron e tallaron estas formas caprichosas e sorprendentes; relevos que atraen poderosamente a nosa atención e que son o resultado da erosión diferencial actuando sobre as distintas litoloxías, sinaladamente o ataque físico-químico da auga de chuvia disolvendo o granito. Velaí a xénese destas paisaxes singulares que se presentan ante os nosos ollos a xeito de cristas, castelos, torres, alvéolos, corredores deprimidos ou caos de bolos que a gravidade axudou a espallar ao longo das pendentes, e onde as grandes rochas adquiren formas cónicas, columnares, redondeadas ou córneas, resultado do desmantelamento dos grandes relevos en forma de domos e cúpulas.»
«A Pena Corneira marca o punto de encontro de vellos límites territoriais. Será un fito da antigüidade?… Un cruceiro natural de camiños prehistóricos onde arrexuntar os sabios, os vellos, para falar dos deuses, das guerras, das enfermidades?…»
Podes ler a noticia completa premendo no seguinte enlace:
